ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ κ. ΤΑΣΟΥ ΑΒΡΑΝΤΙΝΗ ΣΤΗΝ κ.ΙΩΑΝΝΑ ΣΩΤΗΡΧΟΥ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 26/06/2007)

«Η απαγόρευση υπεύθυνη για το 80% των θανάτων»

Συνελήφθη με 15 γραμμάρια χασίς, προφυλακίστηκε και βρέθηκε απαγχονισμένος στο κελί του τον περασμένο Μάρτιο. Ηταν 15 χρόνων. Χιλιάδες προσωπικά, οικογενειακά και κοινωνικά δράματα: αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι το 40% από τους 11.000 κρατούμενους είναι φυλακή για ναρκωτικά. Επτά στους δέκα έχουν νομική εμπλοκή και τέσσερις στους δέκα καταδίκες, σύμφωνα με τα στοιχεία της τελευταίας επταετίας, από τους χρήστες που προσέγγισαν το ΚΕΘΕΑ.

Αποσπασματική περιγραφή για το πού οδηγεί η ποινικοποίηση της χρήσης στη χώρα μας, στην οποία τα αυτονόητα είναι ακόμη τα ζητούμενα.

Ο αντιπρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, δικηγόρος Τάσος Αβραντίνης, μας εξηγεί γιατί είναι απολύτως αναποτελεσματική η πολιτική της απαγόρευσης:

Από τη σκοπιά του ποινικού δικαίου, η ποινική καταστολή δεν ανταποκρίνεται ούτε κατ' ελάχιστον στον γενικό και ειδικό προληπτικό σκοπό που πρέπει να έχει η ποινή και προφανώς σε περιπτώσεις κατεξοχήν αυτοκαταστροφικών πράξεων δεν εξυπηρετείται ούτε ο σκοπός της ανταπόδωσης της ποινής. Ετσι, η επιμονή στην ποινικοποίηση καταντά ένας δυσεξήγητος αναχρονισμός. Ο μακαρίτης ο Ηλίας Δασκαλάκης, καθ. Εγκληματολογίας, επισήμαινε για το θέμα: «Διαπιστώνουμε ότι η ποινική καταστολή πολλές φορές, αντί να επιλύνει τα κοινωνικά προβλήματα, ανάγεται η ίδια σε κοινωνικό πρόβλημα πρώτου μεγέθους».

Οπου στην αγορά δημιουργείται ένα κενό σπεύδει να το καλύψει η μαύρη αγορά και το οργανωμένο έγκλημα, ο απαγορευμένος καρπός είναι πάντα κάτι που ασκεί γοητεία στους ανθρώπους. Το σημαντικότερο: Η απαγορευτική πολιτική δίνει κίνητρο στον έμπορο να επενδύσει στη δημιουργία νέων τοξικομανών καθόσον στο βαθμό που το ναρκωτικό είναι απαγορευμένο, ο καταναλωτής δεν μπορεί να αλλάξει εύκολα, ενώ όταν κάποιος εθίζεται στα ναρκωτικά γίνεται τακτικός πελάτης, εξασφαλίζοντας τα κέρδη των προμηθευτών.

Το 80% των θανάτων των χρηστών οφείλονται στις επιπτώσεις της απαγόρευσης. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα των ναρκωτικών είναι η μείωση της ζήτησης. Οσο αυτή είναι ανελαστική, η καταστολή και η απαγόρευση στην προσφορά θα έχουν ως συνέπεια την αύξηση της τιμής ή τη νόθευση των ναρκωτικών (ενίοτε και τα δύο) ή -και αυτό είναι ακόμη πιο επικίνδυνο- την υποκατάστασή τους με designer drugs, δηλαδή ναρκωτικά που μπορεί να φτιάξει ο οποιοσδήποτε στο σπίτι του με βάση πρώτες ύλες που μπορεί να προμηθευτεί ελεύθερα από το Internet ή ακόμη και από το φαρμακείο της γειτονιάς του.

Ολες οι εγκληματολογικές έρευνες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι τοξικομανείς διαπράττουν σχεδόν όλα τα εγκλήματα «του δρόμου», όπως αποκαλούνται.

Ποια είναι όμως η πολιτική οικονομία της απαγορευτικής πολιτικής ή αλλιώς το κόστος της;

Ο αριθμός των φυλακισμένων για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών είναι περίπου το 40% του συνολικού αριθμού των φυλακισμένων στη χώρα μας. Οι φυλακισμένοι αυτοί επιβαρύνουν με σημαντικά ποσά τον κρατικό προοϋπολογισμό.

Ο αριθμός των σχετικών με τα ναρκωτικά υποθέσεων που καθημερινά εκδικάζονται στις αίθουσες των ποινικών δικαστηρίων μας είναι περίπου το ένα τρίτο του συνολικού αριθμού των ποινικών υποθέσεων που εκδικάζονται, χωρίς να υπολογίσουμε τον τρομακτικό αριθμό των ποινικών υποθέσεων, στις οποίες το έγκλημα που διαπράχθηκε είναι φαινομενικά άσχετο με τα ναρκωτικά, η βασική του αιτία όμως είναι η απαγόρευση και η εξ αυτής εναγώνια προσπάθεια του χρήστη να βρει τη «δόση» του, ακόμη και με τη διάπραξη κάποιου εγκλήματος.

Ο κρατικός προϋπολογισμός επιβαρύνεται με τις δαπάνες συντήρησης και λειτουργίας του νοσηλευτικού μηχανισμού που είναι επιφορτισμένος να αντιμετωπίζει τις βιολογικές συνέπειες όχι των ναρκωτικών αλλά της απαγορευτικής πολιτικής, δηλαδή κυρίως την αντιμετώπιση των μολυσματικών ασθενειών (AIDS, ηπατίτιδες κ.λπ.), η μετάδοση των οποίων είναι αποτέλεσμα του καθεστώτος παρανομίας της χρήσης των ελεγχόμενων ουσιών.

Ο τζίρος της μαύρης αγοράς των ναρκωτικών ξεπερνά κάθε χρόνο στην Ελλάδα -κατά μετριοπαθείς υπολογισμούς- τα δέκα δισεκατομμύρια ευρώ. Μόνο ο κύκλος εργασιών του παράνομου εμπορίου ηρωίνης αγγίζει τα 2 δισ. ευρώ.

«Μπορεί κανείς να αναλογιστεί το ύψος της απώλειας των φορολογικών εσόδων για το κράτος και το σημαντικότερο, το ξέπλυμα με διάφορους "έξυπνους" τρόπους των χρημάτων αυτών σε νόμιμες δραστηριότητες. Αναλογιστείτε πόσοι έμποροι ναρκωτικών ελέω απαγόρευσης μπορεί να είναι επιφανείς παράγοντες της οικονομικής και πολιτικής μας ζωής και πόσο επιρρεπείς είναι όταν μιλάμε για τέτοια ποσά στη διαφθορά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και τα δικαιοδοτικά όργανα του κράτους», καταλήγει ο κ. Αβραντίνης.

ΙΩΑΝΝΑ ΣΩΤΗΡΧΟΥ