Η Ελλάδα εισήλθε στον 21ο αιώνα εγκλωβισμένη σ' ένα πρωτοφανές κοινωνικό αδιέξοδο το οποίο αντικατοπτρίζεται στο ακόλουθο πολιτικό παράδοξο: από τη μια η Δημοκρατία είναι περισσότερο από ποτέ ισχυρή και σταθερή, από την άλλη, ο πολίτης βιώνει σε καθημερινή βάση την επί της ουσίας κατάλυσή της από το ιδιότυπο καθεστώς που έχουν εγκαθιδρύσει όσοι νέμονται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο την κρατική περιουσία.

Ένα πλέγμα κάθετων οικονομικοπολιτικών σχέσεων μεταξύ ετερόκλητων ομάδων νέων προνομιούχων τους οποίους ενώνει ο αγώνας για τη διατήρηση των προνομίων που κατοχύρωσαν στη διάρκεια της μεταπολίτευσης και παρασιτούν σε βάρος της κοινωνίας, χωρίς να συνεισφέρουν στην παραγωγική διαδικασία. Είναι αυτοί που καπηλευόμενοι το εύλογο αίτημα για προστασία των αδύνατων, προπαγανδίζουν το αίτημα για περισσότερο κράτος ακόμη και στους τομείς που η παρουσία του αποδεδειγμένα έχει επιφέρει δεινά, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που επιθυμούν είναι να διαφυλάξουν τα κεκτημένα τους σε βάρος των πολλών και αποκλεισμένων.

Διαβάζοντας κανείς την νεότερη ιστορία από την εποχή της ίδρυσης του ελληνικού κράτους μέχρι τις μέρες μας, διαπιστώνει εύκολα την ύπαρξη μιας βαθειά ριζωμένης κρατικιστικής αντίληψης, μεταφυσικού σχεδόν χαρακτήρα που θέλει τους πολίτες να εκχωρούν την εξουσία σε κάποιους, λίγους, που διαχειρίζονται τον κρατικό πλούτο προς όφελός τους, δίνοντας στους πολίτες ως αντάλλαγμα στην κυριολεξία, ψιχία. Παράλληλα, ενώ ο ελληνικός λαός γνωρίζει πως τον εμπαίζουν, εντελώς ανορθολογικά εμμένει στο να περιμένει την "αλλαγή" από τους φορείς εκείνους που έχουν κάθε συμφέρον να διατηρήσουν τη νοσηρή αυτή κατάσταση. Αν δεν ήταν τραγικό, θα ήταν σίγουρα πολύ αστείο το γεγονός ότι στον 21ο αι. στη χώρα μας βιώνουμε μέχρι και την κληρονομική διαδοχή μιας κατά τα άλλα δημοκρατικά εκλεγμένης εξουσίας.Είμαστε θεατές ενός συστήματος που έχει καταφέρει ν' αναπαράγει με επιτυχία τον εαυτό του εξασφαλίζοντας την επ' αόριστον εκμετάλλευση των πολλών από τους λίγους.

Συνειδητοποιώντας το λάθος που κάνουμε όλοι μας ως πολίτες, το να περιμένουμε δηλαδή τη λύση από τα υπάρχοντα κόμματα, ήρθαμε κοντά εμείς, μια ομάδα πολιτών που αποφασίσαμε ν' αναλάβουμε τις ευθύνες που έχουμε μέσα στην κοινωνία, ευθύνες που δεν εξαντλούνται στα ευφυολογήματα και την καλλιεπή περιγραφή της δεινής πολιτικής κατάστασης. Η απογοήτευσή μας πλέον δεν διασκεδάζεται αλλά κυρίως δεν εκτονώνεται λεκτικά. Εξάλλου, η Ιστορία μας πείθει πως τoν κόσμο τον αλλάζουν οι θέσεις και όχι οι κρίσεις.

Κάνοντας λοιπόν χρήση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνει το Σύνταγμα, αποφασίσαμε το σχηματισμό μιας πολιτικής συμμαχίας που εδράζεται στις αρχές του πολιτικού φιλελευθερισμού και που δεν έχει σκοπό να καταγράψει αριθμητικά τη δύναμη των εν Ελλάδι Φιλελευθέρων αλλά περισσότερο φιλοδοξεί να συνεχίσει τη μακραίωνη παράδοση των Φιλελεύθερων που από τις παρυφές των κοινωνιών όπου βρισκόντουσαν, κατάφερναν με τις θέσεις τους, να παρεμβαίνουν στα πράγματα σε βαθμό που να καταφέρνουν να προκαλούν αλυσιδωτές αντιδράσεις στις κοινωνίες που ζούσαν. Θεωρούμε επιτακτική την ανάγκη για αποκατάσταση του ελλείμματος εκπροσώπησης των φιλελεύθερων αρχών, ιδεών και προτάσεων στην ελληνική πολική σκηνή. Είναι το εγχείρημά μας φιλόδοξο; Πιθανώς. Δεν είναι πάντως ανιστόρητο.

Επιλέξαμε τη λέξη "Συμμαχία" για να χαρακτηρίσουμε την πολιτική μας κίνηση, για να δηλώσουμε την προέλευσή μας από πολιτικούς χώρους όλου του πολιτικού φάσματος. Όλοι μας έχουμε μια ιστορία δραστηριοποίησης στην κοινωνία μέσω των υπαρχόντων πολιτικών σχηματισμών, μια εμπειρία που σήμερα μας απαγορεύει να τρέφουμε αυταπάτες για την πραγματική δυναμική των χώρων αυτών αλλά και για την ειλικρίνεια των προθέσεών τους. Άλλοτε ατομικά κι άλλοτε σε ομάδες, από διαφορετικές αφετηρίες ξεκινώντας, επιδιώξαμε τη διατύπωση φιλελεύθερου πολιτικού λόγου όχι θεωρητικολογώντας αλλά καταθέτοντας προτάσεις για συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις. Πρέπει να παραδεχτούμε πως δεν το πετύχαμε στο βαθμό που θα θέλαμε. Σήμερα λοιπόν, οι πολίτες που συγκροτούν τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, ώριμοι λόγω των εμπειριών που αποκόμισαν από το παρελθόν απευθύνονται στους συμπολίτες τους ζητώντας τους να στηρίξουν τη δημιουργία πολιτικού σχηματισμού με την πεποίθηση πως, αυτή τη φορά, είναι οι πολίτες που δεν έχουν εμπλακεί στη διαχείριση της εξουσίας οι οποίοι μπορούν να παρουσιάσουν τη θέση τη στιγμή που οι υπόλοιποι ασχολούνται με την άρνηση.

Ποιά είναι η θέση των πολιτικών κομμάτων απέναντι σε αυτή την κατάσταση; Διαβρωμένα τα ίδια από τα άνομα αυτά συμφέροντα έχουν εξαντλήσει την προσπάθειά τους σε ηθικολογίες, αποφεύγοντας ή αδυνατώντας να πάρουν εκείνα τα μέτρα που θα τα εξάλειφαν.

Καλούμε τους συμπολίτες μας να συμμαχήσουν μαζί μας για τη δημοκρατία, την ισονομία, την ατομικότητα, την ευημερία και την ανατροπή του καθεστώτος των λίγων παρασιτικών ομάδων που αντιστρατεύονται στα συμφέροντα των πολλών: δηλαδή όλων εμάς.

Οι αρχές της Δημοκρατίας, της ελευθερίας της έκφρασης, της διάκρισης των εξουσιών, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων του ατόμου στην ελευθερία, την αυτοδιάθεση, την ανεξιθρησκία, την ιδιοκτησία, το ελευθέρως επιχειρείν, αποτελούν τα θεμέλια και τις πηγές της πολιτικής μας σκέψης και δράσης στο κοινωνικό σύνολο. Δεν αναγνωρίζουμε το κράτος ως "προστάτη", δεν του εκχωρούμε το φυσικό μας δικαίωμα του να αποφασίζουμε εμείς οι ίδιοι "για το καλό μας". Δεν δεχόμαστε καμία διάκριση ως προς τη θρησκεία, το φύλο, την οικονομική κατάσταση, τη φυσική και σωματική αδυναμία και ανεπάρκεια. Θεωρούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα οικουμενικά και ως εκ τούτου απορρίπτουμε τον πολιτικό σχετικισμό. Για μας όποιος παραβιάζει τ' ανθρώπινα δικαιώματα βρίσκεται υπόλογος στην διεθνή κοινότητα. Αναγνωρίζοντας το ανθρώπινο δικαίωμα ως μία από τις κορωνίδες των σύγχρονων δημοκρατικών κοινωνιών δεν δεχόμαστε ότι η εθνική κυριαρχία είναι ανώτερη της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι η διεθνής κοινότητα σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μένει απαθής όταν διαπιστώνει συστηματικές παραβιάσεις τους όπως εθνοκαθάρσεις ή γενοκτονίες.

Αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα του ελευθέρως επιχειρείν, αναγνωρίζοντας το ρυθμιστικό ρόλο του κράτους στην προστασία του περιβάλλοντος και του αθέμιτου ανταγωνισμού. Είναι το "κράτος προστάτης" και το "Κράτος επιχειρηματίας" που αντιστρατευόμαστε και όχι ο θεσμός του κράτους. Απορρίπτουμε τον εξισωτισμό στη φτώχεια που ενοχοποιεί το νόμιμο πλουτισμό και τον υγιή ανταγωνισμό. Εναντιωνόμαστε σε κάθε μορφή ρατσιστικής προκατάληψης, στον αντισημιτισμό και την ισλαμοφοβία. Απορρίπτουμε κάθε μορφή τρομοκρατίας και στηλιτεύουμε όσους γίνονται απολογητές τρομοκρατικών ενεργειών με δήθεν πολιτικά κίνητρα. Ασπαζόμαστε την παραδοσιακή φιλελεύθερη αξία της ελεύθερης έκφρασης. Για μας δεν υπάρχουν επικίνδυνες ή κακές ιδέες, υπάρχουν μόνο κακές και επικίνδυνες πράξεις και πολιτικές. Με την έννοια αυτή υποστηρίζουμε την ενθάρρυνση κάθε πνευματικής και επιστημονικής προσπάθειας, τη δωρεάν και ελεύθερη διασπορά της γνώσης με την ανάπτυξη του λογισμικού ανοιχτού κώδικα και εναντιωνόμαστε στην κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων στα γονίδια, τους αλγόριθμους και τα φυσικά δεδομένα. Υποστηρίζουμε τη ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο, την ελευθερία στη διακίνηση των πληροφοριών.

Αγαπητοί συμπολίτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα παρέμβει στην κοινωνία στα πλαίσια που ορίζουν το Σύνταγμα και οι Νόμοι διατυπώνοντας με όρους πολιτικούς τις θέσεις της που πηγάζουν από τις αρχές του Φιλελευθερισμού. Με τη δύναμη που μας δίνει το γεγονός ότι οι αρχές του Φιλελευθερισμού έχουν δικαιωθεί από την Ιστορία δεν εκχωρούμε σε κανένα το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της διαχείρισης του παρόντος και του μέλλοντός μας. Δεν είναι ζήτημα αριθμητικής καταγραφής της δύναμής μας αλλά ανάληψης της ευθύνης που μας αναλογεί ως πολίτες.

Σας καλούμε να συμμαχήσετε μαζί μας.