30 Δεκεμβρίου 2009

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία ιδρύθηκε από απλούς πολίτες, ως αντίδραση στην διαφαινόμενη πολλαπλή χρεωκοπία της χώρας. Μια χρεοκοπία, που γίνεται χρόνο με το χρόνο όχι απλά πιθανή, αλλά ορατή.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, κατέθεσε στην ίδρυσή της, στα χρόνια που ακολούθησαν και σε όλη τη διάρκεια του 2009, προτάσεις που αν είχαν γίνει αποδεκτές θα έδιναν ελπίδες για να αποφύγει η χώρα το σημερινό αδιέξοδο. Προτάσεις βασισμένες στην διεθνή εμπειρία, αλλά με ένα ισχυρό ιδεολογικό συνεκτικό δεσμό.

Στη διάρκεια του 2009, και πιο συγκεκριμένα από τις 29 Ιανουαρίου 2009, η Φιλελεύθερη Συμμαχία εγκαλούσε στην υλοποίηση των προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που ζητούσε από την Ελλάδα δημοσιονομική σταθεροποίηση, φορολογική μεταρρύθμιση, μείωση του χρέους, αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος, αύξηση του ανταγωνισμού στον τομέα των υπηρεσιών, απλούστευση του κανονιστικού περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις, μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση με αποτελεσματικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, τον εκσυγχρονισμό της εργατικής νομοθεσίας στο πλαίσιο μιας συνολικής προσέγγισης για την ευελιξία και την ασφάλεια (flexicurity) και την επιτάχυνση της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση, κυρίως των νέων, στην εργασία.

Τίποτα από αυτά δεν υλοποιήθηκε, καθώς δεν ήταν στις προτεραιότητες ενδιαφέροντος της κυβέρνησης, της αντιπολίτευσης, των ΜΜΕ και της κοινής γνώμης, και έτσι το 2009 αποτέλεσε άλλον έναν χαμένο χρόνο για τη χώρα και τους πολίτες της.

Ακόμα και σήμερα, στην ύστατη αυτή στιγμή, ο νέος πρωθυπουργός της χώρας αντί να υλοποιήσει συγκεκριμένα μέτρα που θα δώσουν λύσεις στα χρόνια προβλήματα, ξιφουλκεί κατά των ανυπάκουων αγορών επειδή αυτές δεν παίρνουν στα σοβαρά τα οράματά του περί «πράσινης ανάπτυξης»…

Στις ευρωεκλογές του 2009, οι Έλληνες πολίτες «έδωσαν» στην Φιλελεύθερη Συμμαχία, ποσοστό 0,08% που αντιστοιχούσε σε 4.348 ψήφους και κατέστησαν απαγορευτική τη συμμετοχή της στις εθνικές εκλογές. Ταυτόχρονα, στις ευρωεκλογές αλλά και στις εθνικές εκλογές, επιδοκιμάστηκαν από την ελληνική κοινωνία με την ψήφο της, ο λαϊκισμός, η παροχολογία, τα συνειδητά ψεύδη, οι ανεύθυνες και ανέξοδες υποσχέσεις και όλα τα χαρακτηριστικά του παλαιοκομματικού συστήματος που μας οδήγησαν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Την ίδια στιγμή οι πολίτες των πλέον προηγμένων χωρών της Ευρώπης αναδείκνυαν τους φιλελεύθερους σε τρίτη δύναμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τους ανέθεταν να κυβερνούν, ή να συγκυβερνούν, χώρες όπως η Γερμανία, η Δανία, η Σουηδία, η Φινλανδία, το Βέλγιο και η Ιρλανδία…

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα συνεχίσει τον αγώνα της και στον χρόνο που έρχεται γιατί πιστεύει, και επαληθεύεται συνεχώς, ότι οι προτάσεις της αποτελούν την μόνη λύση. Είναι όμως βέβαιο ότι ο αγώνας αυτός της Φιλελεύθερης Συμμαχίας δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την ελληνική κοινωνία, που φαίνεται να κινείται πλέον χωρίς αντιστάσεις στην πορεία της προς την άβυσσο.

Κανένα πολιτικό σύστημα δεν είναι ικανό να εφαρμόσει τον δικαιότερο όλων των νόμων !
{ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ }
Αναμφιβόλως είστε άνθρωποι που θέλετε να βοηθήσετε την χώρα σας ! Αυτό όμως που πρέπει να επανεξετάσετε είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του ΑΤΟΜΟΥ !
{ ΠΛΟΥΤΟΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΎ - ΠΟΣΟ ΑΠΑΡΑΒΙΑΣΤΟ } ΤΟΣΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΣΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ !
Δίχως την οριοθέτηση (ΠΛΑΦΟΝ ) της ατομικης περιουσίας- Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ είναι πράγματι η μόνη οδός !!
Σωκράτης ο Αθηναίος .

Ας μην αγωνιούμε άλλο. Φαίνεται πως ο μόνος δρόμος αλλαγής περνά μέσα από την άβυσσο. Με αλλα λογια, το μονο επαρκές κίνητρο για λήψη μέτρων φαίνεται, για το συναισθηματικό και δύσπιστο -οχι αδικαιολόγητα- Έλληνα, να είναι ακριβώς το να φτάσει το νερό στα ρουθούνια. Η ανάγκη, όταν γίνει χειροπιαστή, σε λίγους μήνες, θα καθορίσει και τις εξελίξεις. Ας προετοιμαζόμαστε για αυτό.

Είναι λάθος να ταυτίζουμε τη χρεωκοπία του Ελληνικού Κράτους με χρεωκοπία της χώρας!
Η χώρα περιλαμβάνει ένα τεράστιο πλήθος βιοπαλαιστών που, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, δίνουν τον αγώνα τους και η λέξη "χρεωκοπία" δεν τους ταιριάζει.
Έχει χρεωκοπήσει ένα πολιτικό σύστημα και μια πολιτική ηγεσία, που αντιπροσωπεύεται από εκφυλισμένους γόνους και τους φίλους τους!
Τέλος, δεν πρόκειται για την άβυσσο. Πρόκειται απλά για το τέλος του κύκλου. Του κύκλου που άνοιξε με τη μεταπολίτευση του 1974, που εγγράφεται σε έναν μεγαλύτερο, που άνοιξε με το τέλος του εμφυλίου το 1949, που εγγράφεται σε έναν ακόμη μεγαλύτερο, που άνοιξε με τη μικρασιατική καταστροφή το 1922, που εγγράφεται σε έναν ακόμη μεγαλύτερο, που άνοιξε με την επανάσταση στο Γουδί, το 1909.
Ένα από τα κύρια τότε αιτήματα ήταν να φύγουν οι πρίγκηπες από το στρατό.
Σήμερα, πρέπει να ζητήσουμε να φύγουν οι "πρίγκηπες" από την πολιτική. Πρέπει να βγούμε και να τους καταγγείλουμε ανοιχτά για ανικανότητα, ως σύμβολα αναξιοκρατίας, προσβολή για τη δημοκρατία και την ελευθερία στη χώρα.
Να ζητήσουμε την ανάδειξη μιας νέας ηγεσίας, που θα αντλήσει από τα προικισμένα παιδιά του Ελληνικού λαού. Να θέσουμε ανοιχτά το θέμα της ικανότητας και να μην παγιδευόμαστε με ιδεολογίες και ψευδεπίγραφες στρατεύσεις.
Τέλος, αν η επαπειλούμενη "άβυσσος" σημάνει την κατεδάφιση του απίθανου αυτού κράτους, και την καταστροφή του πολιτικού συστήματος που το υπηρετεί, θα είναι ευλογία, καλοδεχούμενη.
Ας ετοιμαστούμε να την υποδεχτούμε όπως πρέπει, για ένα νέο ξεκίνημα!

Μακάρι μια τέτοια χρεωκοπία να αποτελέσει νέα αφετηρία. Δυστυχώς όμως αν βουλιάξει το καράβι, μαζί με το πολιτικό σύστημα θα βουλιάξουν και η χώρα και οι πολίτες της. Δίκαιοι και άδικοι όλοι μαζί στον πάτο...


Στο μεταξύ δείτε τι γράφει το Spiegel:
www.spiegel.de/international/europe/0,1518,669235,00.html
και
www.spiegel.de/international/europe/0,1518,669235-2,00.html

Καλή χρονιά!

Νίκος

Δέχομαι την κατάρευση που είναι ανεμενόμενη. Στα αλήθεια την περιμένω ανυπόμονα, γιατί μετά απο μία καταστροφή πάντα ενεργοποιούνται δυνάμεις που φέρνουν την πρόοδο. Το λυπηρό είναι οτι πάντα κάποιοι υποφέρουν...αλλά έχω εμπιστοσύνη σε δυναμικές που θα γεννηθούν αναπόφευκτα.
Οι Έλληνες στην ιστορική τους πορεία απέδειξαν ικανότητες όταν οι συνθήκες τους οδηγούσαν σε αδιέξοδο.
Σίγουρα κανένα κόμμα που υφίσταται στην παρούσα κατάσταση δεν είναι ικανό να αντεπεξέλθει των περιστάσεων. Η Ελληνική πολιτική σκηνή είναι σάπια και βασίζεται στην ενναλαγή προσώπων που υπόσχονται τα πάντα στους πάντες.
Χρειάζεται μεθοδική δουλειά απο όλους εμάς που πιστεύουμε στη λύση. Η άνοιξη δεν θα έρθει σύντομα...θα ταλαιπωρήσει τουε έλληνες για μια 10ετία ακόμα. Όμως όταν οι συνθήκες ωριμάσουν και η απόγνωση των ταλαίπωρων ελλήνων φτάσει στο απροχώρητο, τότε οι κοινωνικές δυνάμεις τη προόδου θα προωθήσουν τις αλλαγές και η κοινωνία θα μεταλλαχτεί σε αυτό που περιμένουμε. Μιά δυναμική που θα φέρει αλλαγές στη διάρθρωση και οργάνωση αυτής της χώρας. Εκεί που ο πολίτης δεν θα χλεβάζεται απο την διοίκιση, εκεί που η διοίκηση θα σέβεται τον πολίτη έτσι ώστε και ο πολίτης να σέβεται την διόικηση.

Χρόνια πολλά σε όλους όσους έχουν ακόμα πίστη στην ελευθερία, δημοκρατία και ισότητα. Θέλω να πιστεύω ότι είμαστε έμείς με το 0,08%...

Στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα και άβυσσοι. Υπάρχουν ανίκανοι και ψεύτες πολιτικοί. Κάποια στιγμή η στημένες οικονομικές κρίσεις, οι ευρωπαϊκοί εγκλωβισμοί και όλοι όσοι τις στηρίζουν θα αποκαλυφθούν. Ο τζόγος των χρηματιστηρίων και των κερδοσκόπων μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους αφού είναι πλέον φανερές οι αδυναμίες της Ευρωπαϊκής "Οικονομικής Ενώσεως". Ένα κλικ στην αποδιοπομπέα Ελλαδίτσα και σώζεται το υπερεκτιμημένο ευρώ. Αλήθεια τι αξιόλογο και ανταγωνιστικό παράγεται από Ευρωπαϊκά εργατικά χέρια σήμερα? Ας ελπίσουμε το νέο έτος 2010, να είναι έτος ΑΛΗΘΕΙΑΣ!!!

Βασίλης

«Στρατηγέ μου η πολεμική μηχανή που ετοιμάσαμε είναι τέλεια και μπορεί να καταστρέφει τον κόσμο. Έχει μόνο ένα πολύ σοβαρό ελάττωμα. Αυτοί που την οδηγούν σκέπτονται»!!!

Τέλειες προτάσεις και τέλεια συστήματα έχουν να προτείνουν όλοι. Όμως κατά κανόνα έχουν ένα ελάττωμα: καλούνται να τα εφαρμόσουν ατελή υποκείμενα. Και αυτά είναι οι άνθρωποι! Όσο πιο μεγάλη είναι η αντίφαση τόσο πιο τέλειο φαίνεται ένα σύστημα ιδεών. Οι προτείνοντες πλάθουν ένα γυάλινο κόσμο στον οποίο δεν φτάνουν οι αντιθέσεις του κόσμου.. Και νομίζουν πως δεν υπάρχουν. Το χειρότερο νομίζουν ότι ο κόσμος δεν θα ξεσηκωθεί όποιο μέτρο και αν εφαρμόσουν.

Ξέρετε πόσο ανώδυνο και εύκολο φαίνεται να προτείνετε όλα όσα λέτε; Όταν όμως μεταφραστούν σε πρακτικές τι θα κάνετε με τον ξεσηκωμό; Ή μήπως νομίζετε ότι αυτός αποκλείεται;;;;

Νομίζετε ότι με παραδείγματα από «προηγμένες» χώρες που εξάγουν τις αντιθέσεις και τη φτώχεια στο τρίτο κόσμο η λύση βρέθηκε!!! Μα η κρίση θα επιστρέψει από τη πίσω πόρτα. Άλλωστε η κρίση δεν άφησε κανένα αλώβητο ούτε φιλελεύθερο ούτε κεϋνσιανό. Κανέναν!

Οι προτάσεις «ξεχνούν» ότι η κρίση είναι κρίση του συστήματος και όχι των διαχειριστικών μοντέλων του. Και όπως κάθε κρίση, εφόσον δεν ανατρέπεται το σύστημα, θα ξεπεραστεί με κάποιο τρόπο και το νέο μοντέλο διαχείρισης θα ανακηρυχθεί η «σοφή λύση» μέχρι η νέα κρίση να το καταβαραθρώσει κ.ο.κ.

Μη ξεχνάτε την ιστορία. Και κυρίως μη ξεχνάτε ότι το μοντέλο που προτείνετε μάλλον πνέει τα λοίσθια (πασίγνωστες από δεκαετίες οι προτάσεις ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, ΠΤ, ΕΕ κ.α.τι στο καλό τώρα ανακαλύπτονται;). Απλά δεν έχει βρεθεί ακόμα το διάδοχο μοντέλο. Και το διάδοχο μοντέλο δεν μπορεί να είναι περισσότερος φιλελευθερισμός και επιστροφή στο παρελθόν του διαφωτισμού αλλά μάλλον θα είναι ένα νέο επίπεδο παγκοσμιοποιημένων κρατικομονοπωλιακών ρυθμίσεων της οικονομίας προκειμένου να αρχίσει να αποδίδει ξανά το σύστημα και να διασφαλίζονται οι επενδύσεις που σε κάποια φάση θα κινδυνεύσουν όχι μόνο απο τις αντιφάσεις του συστήματος αλλά και από τον παράγοντα «λαοί» που τώρα όλοι αγνοούν αλλά αύριο…. Οι λαοί δεν είναι άγραφο χαρτί που να γράφετε ότι θέλετε λαμβάνοντας την επιθυμία για πραγματικότητα και κυρίως λαμβάνοντας τη δική σας αντίληψη για αντίληψη όλου του κόσμου.

Αν έχετε κάποια πρόταση για ρυθμίσεις που θα βάλουν το καπιταλιστικό σύστημα σε λειτουργία με έλεγχο των αντιφάσεων, της ανισόμετρης ανάπτυξής του, της ρύθμισης των επενδύσεων και ομαλοποίησης των ροών του κύκλου επενδύσεις – παραγωγή-κατανάλωση-κέρδη ή διαφορετικά της διευρυμένης αναπαραγωγής του συστήματος με σωστότερη κατανομή των εισοδημάτων που δημιουργούνται. τότε ίσως πιάσετε το νόημα του μελλοντικού μοντέλου διαχείρισης. Με προτάσεις για θεραπεία πυορροούσων πληγών του συστήματος χωρίς να βλέπετε τον καρκίνου του δεν έχει καμία τύχη το σύστημα. Για εσάς το λέω.

Μπορεί ένας νεοφιλελεύθερος να σκεφτεί με όρους ρυθμίσεων και εξωοικονομικών κανόνων; Αν είναι «παλιός» όχι. Αν είναι νέος, που ακόμη δεν τον έχουμε δει γιατί όλοι έχουν κολλήσει στον Χάγιεκ, εγώ λέω ναι. Η ζωή έχει αποδείξει πάμπολλες φορές ότι μια ελεύθερη ιδέα μπορεί να έχει μεγαλύτερο εύρος ελευθερίας κάτω από έναν κανόνα ρύθμισής της παρά σε ένα άναρχο περιβάλλον στο οποίο θα πνιγεί.

Ελλείψη ενός νέου μοντέλου διαχείρισης του καπιταλισμού ανοίγεται πεδίο δόξης λαμπρό για τους οπαδούς του συστήματος να διατυπώσουν το νέο μοντέλο. Όχι να γυρίζουν στο παρελθόν. Αν ανήκα στο χώρο σας ίσως δεν απέφευγα τον πειρασμό.. Αλλά σκεφτείτε ότι και ο δικός μου (μαρξιστικός) χώρος από την ίδια κρίση αδυναμίας διατύπωσης οράματος εξόδου, από μια τεράστια κρίση, μαστίζεται. Και αφού δεν μπορώ να προσφέρω στο δικό μου χώρο αποτελεσματικά είναι χωρίς αξία οι συμβουλές για άλλους.

Το αστείο είναι ότι ένα νέο μοντέλο διαχείρισης του καπιταλισμού φαίνεται να επιχειρεί ο ΓΑΠ. Ο ΓΑΠ δεν είναι όσο αντι-νεοφιλελεύθερος φαίνεται. Προσπαθεί με γελοία σχήματα παρεμβάσεων-ρυθμίσεων να κάνει αυτό που κάθε σώφρον φιλελεύθερος θα πρόκρινε. Να λειτουργήσει το σύστημα ελεύθερο με κανόνες! Με αντιστροφή όμως μιας σήμερα κυρίαρχης αντίληψης. Οι κανόνες από πάνω η ελευθερία από κάτω. Αντιφατική σχέση θα μου πείτε αλλά τι να κάνουμε, αυτό το σύστημα μόνο στην ισορροπία των αντιθέσεων του στάθηκε και λειτούργησε, δεν ήταν τόσο κουτοί αυτοί που έθεταν τους ρυθμιστικούς κανόνες. Ωστόσο ο ΓΑΠ δεν έχει να πει τίποτα νέο και έτσι ο αχταρμάς του θα καταλήξει στα ίδια της … «επανίδρυσης του κράτους» κλπ. Άλλωστε η κρίση δεν είναι ελληνική.

Εγώ ως μαρξιστής, έχω γνώση μέχρι που μπορείτε να φτάσετε και με αυτούς τους όρους μιλάω όχι με τη δική μου αντίληψη που βέβαια είναι γνωστή, τι να λέμε τώρα.

Και μια παρατήρηση. Μια πολιτική πρόταση δεν κρίνεται πάντα από το πόσους ψήφους παίρνει. Το σωστό και το λάθος δεν κρίνονται με ψήφους. Με ψήφους αποφασίζεται μόνο αυτό που θέλει η πλειοψηφία όχι το σωστό.

Στέργιος

Και ευτυχώς που δεν εισακούγεστε.
ΕΥΤΥΧΩΩΩΩΩΩΣ

Πρώτα απ'όλα η μόνη Κυβέρνηση που παίρνει ήδη μέτρα για τον περιορισμό του Κράτους-συναλλαγής,μεταξύ των Πολιτικών και εκμαυλισμένων πολιτών, είναι η Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου: ΣΤΟΠ στο παραθυρο του Stage και των προσωρινών συμβάσεων για μεταπήδηση στο Δημόσιο.ΣΤΟΠ στα επιδόματα μιας νομενκλατούρας και golden boys (γένημα θρέμμα Φιλελευθερισμού).ΣΤΟΠ στους διορισμούς και οι αναγκαίοι μέσω ΑΣΕΠ. Μείωση Δαπανών κλπ
Εν συνεχεία γιατί δεν απολογείστε για τις Κυβερνήσεις Ισλανδίας και Ιρλανδίας που εφάρμοσαν ακριβώς το Φιλελεύθερο πρόγραμμά σας?
Και για να πάμε λίγο πιο πίσω, η χρεωκοπία της Αργεντινής και των ΤΊΓΡΕΩΝ της Ασίας το '97 δικό σας θαύμα δεν ήταν?
Αναμφίβολα σε κοινωνικό επίπεδο ο Φιλελευθερισμός είναι πιο προοδευτικός από την Χριστιανοδημοκρατία και την Δεξιά, μα ο οικονομικός Φιλελευθερισμός μοιάζει με κοινωνικό Δαρβινισμό. Διευρύνει εφιαλτικά την διάσπαση της κοινωνίας σε μια ελάχιστη ελίτ και σε μια "ζωώδη" πλειβιακή μάζα. Το πρόγραμμά σας είναι σενάριο μελλοντικού εφιάλτη για τον αφανισμό της ανθρωπότητας.

καλά τα λέτε παιδιά, αλλά ποιός να σας ακούσει...

συνεχίστε πάντως την προσπάθεια

Καλή κυβέρνηση θεωρείται στην ελλάδα αυτή που ξοδεύει και δανείζεται αφειδώς, ενώ αν κάποιος προσπαθήσει να συμμαζέψει τα πράγματα θεωρείται ανάλγητος, κακός, τσιγγούνης (λες και ξοδεύει λεφτά από την τσέπη του).

Η δυνατότητα του κράτους να δανειστεί έχει χειροτερέψει τα πράγματα, φέρνοντας τη "γλύκα" στο παρόν και μεταθέτοντας τα δύσκολα στο απώτερο μέλλον (το οποίο κάποτε όμως αναπόφευκτα θα έρθει, και νάτο που ήρθε).

Με άλλα λόγια οι έλληνες έχουν αποδειχτεί απελπιστικά ανίκανοι να διαχειριστούν με σύνεση το κοινό κρατικό ταμείο. Το ελληνικό κράτος έχει συμπεριφερθεί σαν τον οικογενειάρχη που για να ικανοποιήσει τα παιδιά που γκρινιάζουν έχει φτάσει στο όριο όλες τις πιστωτικές κάρτες του. Ενώ σε ατομικό όμως επίπεδο το παραπάνω παράδειγμα οι περισσότεροι το αντιλαμβάνονται ως παράλογο, σε συλλογικό επίπεδο πάντα οι έλληνες προτιμούν τους λαικιστές.

Γι' αυτό ειδικά στην ελλάδα οι φιλελεύθερες λύσεις ταιριάζουν πιο πολύ από οπουδήποτε αλλού: έμφαση στην ατομική διαχείριση των χρημάτων, όπου ο καθένας ξοδεύει τα δικά του χρήματα (και άρα γίνεται αναγκαστικά πιο προσεκτικός), και ένα όσο γίνεται μικρότερο κράτος με σκοπό την αναδιανομή κάποιων ποσών ώστε να διασφαλίζει το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.

Μακάρι η άβυσσος που έχουμε μπροστά μας να γίνει αφορμή για να υλοποιηθούν ιδέες όπως ο συνταγματικός περιορισμός της δυνατότητας δανεισμού του δημοσίου, ώστε τουλάχιστον το πάθημα να γίνει μάθημα και να έχουμε ένα καλύτερο μέλλον.

Vassilis έγραψε:
Και ευτυχώς που δεν εισακούγεστε.
ΕΥΤΥΧΩΩΩΩΩΩΣ

Ευτυχώς, δε θα πει τίποτα!
Πώς μπορούν να υπάρχουν εργαζόμενοι που να υποστηρίζουν την πιο σκληρή τρέχουσα μορφή του καπιταλισμού, τον φιλελευθερισμό; Κι όμως υπάρχουν. Είναι οι εργαζόμενοι που υποστηρίζουν τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, που υποστηρίζουν δηλαδή ότι πρέπει να παραμείνουν σκλάβοι των αφεντικών τους για να έχουν μια μπουκιά ψωμί. Είναι αυτοί που λένε πως το αφεντικό θα γίνει πονόψυχος και θα δώσει κάποια από τα κέρδη του και στον εργαζόμενο, ώστε να βελτιωθεί η βιοτική του θέση. Διότι όπως είναι γνωστό, ο κόσμος έχει πήξει από πονόψυχα αφεντικά που μέλημά τους είναι πώς θα πλουτίσουν οι εργαζόμενοί τους, και τόσα χρόνια μοιράζουν τον πλούτο τους, και, διάολε, μόνο στην Ελλάδα δεν έχουμε καταφέρει να έχουμε τέτοια αφεντικά!

Η τρέχουσα φιλελεύθερη μορφή του καπιταλισμού είναι αποτέλεσμα της συντριπτικής ήττας του παγκόσμιου εργατικού κινήματος που κορυφώθηκε την περίοδο 1989-91. Ο καπιταλισμός δεν είχε πια αντίπαλο δέος και έκοψε πανεύκολα όλα τα δικαιώματα που με αίμα κατέκτησαν οι εργαζόμενοι, σ' Ανατολή και Δύση, χωρίς οι τελευταίοι να μπορούν να αντιδράσουν ακόμη και μέχρι σήμερα. Ναι κ.κ. φιλελεύθεροι, καλος είναι ο φιλελευθερισμός αλλά για τ' αφεντικά. Τι προτείνουν, άραγε οι φιλελεύθεροι για τους μισθούς; Μήπως προτείνουν γενικευμένες αυξήσεις και δεν το ξέρουμε; Αντίθετα, μειώσεις προτείνουν, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, θεσμοθέτηση των τοπικών συμφώνων απασχόλησης με μισθούς μικρότερους από τους νόμιμους, μετατροπή των αυξήσεων σε bonus κατά τη βούληση και τη δυνατότητα του αφεντικού και πλήρη κατάργηση του δικαιώματος δωρεάν πρόσβασης στην υγεία (αρχικά) και την παιδεία (αργότερα). Τώρα πώς αυτή η πολιτική θα φέρει βελτίωση του βιοτικού επιπέδου είναι ένα αναπάντητο ερώτημα.

Με δυο λόγια οι κ.κ. φιλελεύθεροι λένε να σφίξουμε οι εργαζόμενοι κι άλλο το ζωνάρι. Γιατί ο εργαζόμενος να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι; Για να βγάλει το αφεντικό του περισσότερα κέρδη, ώστε να πάρει κι αυτός τα λίγα ψίχουλα που του έχουν ήδη κόψει, όταν μάλιστα το σύνολο της παραγωγής έχει προκύψει ως αποτέλεσμα της εργασίας του (και δε μιλώ μόνο για χειρονακτική.); Μήπως φταίει ο εργαζόμενος που μια ζωή είναι φτωχός, που δεν έχει να την περάσει; Σήμερα το όριο φτώχιας μιας 4μελούς ελληνικής οικογένειας είναι 2.800 Ευρώ. Ποιον τρόπο προτείνουν οι φιλελεύθεροι για να μαζέψουν τα λεφτά αυτά οι 2 της 4μελούς οικογένειας που μπορούν να εργαστούν; Με τις συλλογικές συμβάσεις των 700 Ευρώ; Μα αγαπητοί μου φιλελεύθεροι, 700+700=1.400. Δε μαζεύονται 2.800. Και στην κατάσταση που βρίσκεται ο διεκδικητικό εργατικό κίνημα, πάλι ευχαριστώ λένε οι εργαζόμενοι όταν τηρούνται οι συμβάσεις, γιατί πάντα παραβιάζονται, έστω και στο κάτι τις τους αλλά δεν είδαμε κανέναν φιλελεύθερο να μιλήσει για τις παραβιάσεις αυτές ή για τις εργατικές δολοφονίες που κατ' ευφημισμό το "αντιφιλελεύθερο" κράτος ονομάζει εργατικά ατυχήματα.

Πώς θα βγάλει λοιπόν η 4μελής οικογένεια τα 2.800?? Μήπως με bonus από το αφεντικό; Μα το αφεντικό, αγαπητοί μου φιλελεύθεροι, δίνει τα bonus ακριβώς για να μη δίνει αυξήσεις, ούτε γενικευμένες ούτε εξατομικευμένες (και δε μιλάμε για τα bonus που δίνουν τ' αφεντικά στον εαυτό τους ως "μισθωτών" της επιχείρησής τους). Ποτέ δεν θα δώσει (το αφεντικό) ένα γενικευμένο bonus σε όλους τους εργαζόμενους της επιχείρησής του. Μήπως υπάρχουν, κ.κ. φιλελεύθεροι, τέτοιες επιχειρήσεις (που δίνουν bonus στο 100% των εργαζομένων τους) και δεν το ξέρουμε; Προσοχή: Μη συνδέετε την αμοιβή παραγωγικότητας - δουλειά με το κομμάτι με το bonus· αυτή οδηγεί σε μεσοπρόθεσμη μείωση των μισθών: Όταν όλοι οι εργαζόμενοι πιάσουν τη νόρμα παραγωγικότητας του αφεντικού, το αφεντικό ανεβάζει τη νόρμα κι όχι το "επίδομα παραγωγικότητας".

Εκτός κι αν νομίζετε ότι το όριο φτώχιας στην Ελλάδα για την 4μελή οικογένεια δεν είναι 2.800 Ευρώ. Για βάλετε μέσα έξοδα ενοικίου ή στεγαστικού δανείου (ένα από τα δύο έχει η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων), βάλετε ένδυση - υπόδηση, βάλετε φαΐ, βάλετε έξοδα εκπαίδευσης, φροντιστήρια σχολείου και ξένων γλωσσών, μουσική, αθλητισμός, παιχνίδια, εισιτήρια, λογαριασμοί ΔΕΚΟ & κινητών, ίντερνετ - ανανέωση υπολογιστών (εγώ την έκοψα ήδη, έβαλα linux που δεν απαιτούν σφαιράτα pc), καθαριστικα σπιτιού, έξοδα γιατρών και φάρμακα και να σας πω εγώ αν δεν βγαίνουν 2.800. Μωρέ 3.500 χιλιάρικα βγαίνουν αλλά τέλος πάντων. Εκτός αν, κ.κ. φιλελεύθεροι, νομίζετε ότι από τα παραπάνω μπορούμε να αρχίσουμε να κόβουμε για να τα βγάζουμε πέρα.

Πράγματι, μπορούμε να τα κόψουμε. Να γίνουμε όλοι σαν τους ήδη εξαθλιωμένους μετανάστες, 3 οικογένειες σ' ένα σπίτι, όχι εξωσχολικές δραστηριότητες, όχι ίντερνετ, όχι κινητά, όχι ρεύμα, μπάνιο άπαξ της εβδομάδος -το Σάββατο- για να 'μαστε καθαροί στην Εκκλησιά. Μην είμαστε και απαιτητικοί! Εκτός κι αν επίτηδες θέλετε να κόψουμε τα παραπάνω για να προαγάγετε τη σοσιαλιστκή επανάσταση αφού οδηγείτε τους εργαζόμενους πρώτα να εξαθλιωθούν και μετά να εξαγριωθούν. Δε θα πάρουμε από την επανάστασή σας γιατί μόλις εξαθλιωθούμε και πριν εξαγριωθούμε θα δούμε να πηγαίνουν "Στη φυλακή ο γιος του Μάζη κι η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι".

κ.κ. Φιλελεύθεροι
Προτείνετε λιγότερο κράτος. Ψέματα λέτε. Αυτό που προτείνετε είναι να βγάζουν τα αφεντικά κέρδη από τομείς του κράτους που τώρα δεν είναι κερδοφόροι λόγω της φύσης τους (δημόσια υγεία - παιδεία) που κατέστησαν εν μέρει μη εμπορευματικοί μετά από μακροχρόνιους αγώνες των εργαζομένων.
Μήπως προτείνετε λιγότερο στρατό κι εξοπλισμούς; Μήπως προτείνετε λιγότερη αστυνομία και δεν το ξέρουμε; Μήπως προτείνετε να κλείσουν οι φυλακές για να μην επιβαρύνεται το κράτος να ταΐζει "άεργους ακαμάτηδες αντικοινωνικούς εγκληματίες"; Μήπως προτείνετε να καταργηθούν οι Εφορίες; Όχι φίλοι μου.
Αυτό που προτείνετε είναι τα λεφτά που μας αρπάζει το κράτος από τη φορολογία, κυρίως την έμμεση, ΦΠΑ κλπ., να μη τα παίρνει ο πελατειακός μηχανισμός του, δηλαδή ένα κρίσιμο τμήμα ανεπάγγελτων ή βολεμένων δημοσίων υπαλλήλων. Προσοχή, δε λέω ότι όλοι οι ΔΥ είναι ανεπάγγελτοι ή βολεμένοι· αν ήταν δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ο πελατειακός μηχανισμός). Αυτό, λοιπόν, που προτείνετε είναι τα έξοδα συντήρησης του πελατειακού μηχανισμού να τα παίρνουν τ' αφεντικά με τη μορφή κέρδους.

Μα φίλοι μου φιλελεύθεροι, αν το κράτος δεν ταΐζει το πελατειακό μηχανισμό του θα καταρρεύσει. Δεν το 'χετε καταλάβει; Σάμπως η ΝΔ δε βγήκε με την υπόσχεση του λιγότερους κράτους; Μπόρεσε να το κάνει; Ε, όχι βέβαια! Το διόγκωσε μάλιστα πιο πολύ. Δεν αναρωτηθήκατε γιατί; Μήπως δεν ήταν αρκούντως φιλελεύθεροι οι νεοδημοκράτες πολιτικοί και είστε σεις;

Πάρτε το χαμπάρι κ.κ. φιλελεύθεροι, και ειδικά όσοι από σας είστε μισθωτοί.
Πραγματικός φιλελευθερισμός δεν υπάρχει στον καπιταλισμό. Η ελευθερία που υπάρχει είναι μόνο για τους λίγο - πολύ πλούσιους, δηλαδή, εν προκειμένω, για το 10-15% του ελληνικού πληθυσμού και πολύ λέω. Οι πλούσιοι χρειάζονται το κράτος τους για να τους δίνει δουλειές και προμήθειες και να καταστέλλει τις ανάγκες των φτωχών. Οι πλούσιοι χρειάζονται το κράτος ως μηχανισμό υλοποίησης των πελατειακών σχέσεων, διότι αν πάψει αυτή η λειτουργία του, να είστε σίγουροι, θα γίνει επανάσταση και οι επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των φυσικών ιδιοκτητών τους, δηλαδή των εργαζομένων.

Ο πραγματικός φιλελευθερισμός για το 100% του πληθυσμού και όχι για ένα μέρος του είναι μόνο όταν αυτό το 100% μπορεί να είναι ταυτόχρονα επιχειρηματίας, δηλαδή να έχει δική του την επιχείρηση, τις αποφάσεις και την παραγωγή. Τότε θα είμαστε όλοι πραγματικά ελεύθεροι. Και μ' αυτή την έννοια οι μόνοι πραγματικοί φιλελεύθεροι, δηλαδή φίλοι της λευτεριάς, είμαστε όσοι θέλουμε να περιέλθουν οι επιχειρήσεις στους φυσικούς τους παραγωγούς, δηλαδή τους εργαζόμενους.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Κατ'αρχήν καλή χρονιά σε όλους τους σχολιαστές και σας ευχαριστούμε για τα σχολιά σας και τον χρόνο που κάποιοι αφιερώσατε στα πιο μακροσκελή σχόλια. Πράγματι βρίσκουμε ενδιαφέρον το ότι σχολιαστές απο αντίπαλους ιδεολογικούς χώρους πρόσεξαν αυτά που γράψαμε και θεώρησαν άξια αντιλόγου.

@ Andreas

Δεν ξέρω που έχετε μάθει να κάνετε διαλέξεις αλλά θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι τουλάχιστον σε μένα δεν θα κάνετε διάλεξη για το τί περνά ο εργαζόμενος. Είμαι εργαζόμενος, έχω δουλέψει καθαρίζοντας πισίνες, τζάμια, κάνοντας διανομές πίτσας, έχω δουλέψει σε βιβλιοπωλεία και ξενοδοχεία, έχω δουλέψει με, αλλά και χωρίς ασφάλιση, έχω φύγει απο δουλειές αλλά και με έχουν απολύσει, και γνωρίζω πολύ καλά το τί σημαίνει να είσαι εργαζόμενος. Και μπορώ με βεβαιότητα να σας απαντήσω ότι αυτά που γράφετε δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και ότι στις φιλελεύθερες δημοκρατίες, με την καπιταλιστική οικονομία και την σωστή λειτουργία της δημοκρατίας οι εργαζόμενοι έχουν το βιοτικό επίπεδο, την προστασία των δικαιωμάτων τους, και τις ευκαιρίες που εργαζόμενοι σε υποτιθέμενους 'λαϊκούς παραδείσους', θα ονειρευόντουσαν να έχουν. Επομένως δεν χρειάζεται να μας επαναλαμβάνετε εδώ τσιτάτα από την αριστερίζουσα μυθολογία. Τα περισσότερα μέλη της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι εργαζόμενοι και οι προτάσεις μας είναι αυτές που δίνουν στον κάθε εργαζόμενο περισσότερες επιλογές και περισσότερες ευκαιρίες.

@ Κώστας Σ.
Κατα βάση συμφωνώ μαζί σας

@ alex
Ευχαριστούμε

@ Γιώργος κ.
Δεν μπορώ να κρύψω ότι μας κολακεύει το ότι έχουμε και υποστηρικτές του κυβερνώντος κόμματος στο φόρουμ μας.
Αλλα και πάλι θα δυσκολευτώ να δεχτώ κριτική από υποστηρικτές ενός κόμματος που:
1. Συνέβαλλε τα μέγιστα σαν κόμμα εξουσίας στην τωρινή τραγική κατάσταση
2. Το ίδιο το κόμμα είναι χρεωμένος οργανισμός (περίπου 54 εκατομμύρια ευρώ αν δεν κάνω λάθος)
3. Το κόμμα επιδοτείται απο τον κρατικό προϋπολογισμό με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, και παίρνει έκτακτη επιδότηση μερικά ακόμα εκατομύρια ευρώ για κάθε εκλογική αναμέτρηση
4. Το κόμμα σε επίπεδο κυβέρνησης, δημόσιας διοίκησης, τοπικής αυτοδιοίκησης, συνδικαλισμού έχει την δύναμη να ορίσει το ίδιο τα χρήματα που θα πάρει απο τα δημόσια έσοδα.

Πέρα απο αυτά όμως θα σας απαντήσω ότι
α) Η Ισλανδία και η Ιρλανδία είχαν ένα ανοιχτό τραπεζικό σύστημα που ήταν ευάλλωτο στην κρίση και ότι παρά την μεγαλύτερη κρίση στις οικονομίες τους απο τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, έχουν κατα πολύ ανώτερο κατακεφαλήν εισόδημα απο την Ελλάδα, και αυτό το καταφέραν μέσα απο φιλελεύθερη οικονομική πολιτική.
Να σημειώσω εδώ ότι η Ιρλανδία ήταν φτωχότερη χώρα απο την Ελλάδα το 1973 αλλά τώρα, ακομα και μετά την κρίση, είναι πολύ πλουσιότερη. Να σημειώσω επίσης ότι η Ελλάδα έχει κρίση χωρίς να έχει τόσο εκτεθιμένο τραπεζικό σύστημα, για την ακρίβεια στην Ελλάδα καμία τράπεζα δεν χρεωκόπησε αλλά παρ'όλα αυτά έχουμε οικονομική κρίση
β) Η Ισλανδία και η Ιρλανδία θα βγούν πολύ νωρίτερα απο την ύφεση απ'οτι η Ελλάδα γιατί οι οικονομίες τους όντας πιο φιλελεύθερες, μπορούν να ανταπεξέλθουν αυτές τις κρίσεις
γ) Η Ισλανδία και η Ιρλανδία παίρνουν δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης σε αντίθεση με την κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου ο οποίος ενώ έχει μεγάλο πολιτικό πλεονέκτημα έχει σπαταλήσει τις πρώτες 100 μέρες (τελειώνουν όπου νάναι) σε θεωρητικολογίες και χαϊδεμα αυτιών.

Στην περίπτωση της Αργεντινής, θα μπορούσα να σας απαντήσω ότι η χώρα ουδέποτε αναμόρφωσε την γιγαντωμένη δημόσια διοίκηση και δεν έλεγξε τις δημόσιες δαπάνες ενώ είχε δέσει το νομισμά της με το δολάριο. Μπορώ να το αναλύσω περισσότερο σε άλλο σχόλιο αν δεν καταλαβαίνετε το παραπάνω.

Τέλος το πρόγραμμά μας είναι σενάριο μελλοντικού εφιάλτη για τον αφανισμό του παλαιοκομματισμού και των διεφθαρμένων κομμάτων εξουσίας.

@ Vasillis
Ξέρετε, καμια φορά όμως εισακουγόμαστε και κάτι καλό γίνεται στην Ελλάδα.
Πρίν από δύο χρόνια η Φιλελεύθερη Συμμαχία ήταν το πρώτο κόμμα που πρότεινε τα κουπόνια εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Αυτή τη χρονιά, χιλιάδες μαθητές του Γυμνασίου μπόρεσαν και επέλεξαν το netbook τους έχοντας ένα κουπόνι απο το Κράτος και με αυτό το κουπόνι μπόρεσαν και προμηθευτηκαν τον υπολογιστή τους απο τα μαγαζιά, δηλαδή τον ιδιωτικό τομέα. Ενα μέτρο βγαλμένο απο το πρόγραμμα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Σιγά σιγά θα εισακουγόμαστε περισσότερο.

@ STERGIOS
Έχω μια κατανόηση για τις θέσεις σας. Δεν είναι εύκολο να είσαι μαρξιστής στις μέρες μας. Πρόκειται για μια ιδεολογία που έχει καταντήσει φολκλόρ.
Ας ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Σε παγκόσμιο επίπεδο είχαμε μία κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ενός νευραλγικού τομέα της οικονομίας. Θα πάρει μήνες και χρόνια, ίσως και δεκαετίες για να αναλυθούν τα αίτια της κρίσης. Αλλά να είστε σίγουρος ότι θα αναλυθούν, και το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα βγεί πιό ώριμο και δυνατό απο αυτήν την κρίση. Και σίγουρα δεν ήταν μόνο θέμα 'ελεύθερων αγορών'.
Στην Ελλάδα όμως δεν έχουμε απλώς μία κρίση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ο κρατισμός υποστηριζόμενος απο τα κοινοβουλευτικά κόμματα, έχει γονατίσει την οικονομία και την παραγωγικότητα, έχει τροφοδοτήσει τον προστατευτισμό και την εσωστρέφεια, και έχει φέρει στην ελληνική κοινωνία ακόμα και μεσαιώνικά χαρακτηριστικά.Έχουμε βαθύτατη δομική οικονομική κρίση και κρίση θεσμών.
Η έλλειψη φιλελεύθερων προτάσεων και τάσεων στην Ελλάδα έχει αφήσει την ελληνική πολιτική και κοινωνία στα χέρια αριστερής και δεξιάς ξύλινης ρητορικής που έχει επιφέρει το τέλμα.

Λυπάμαι που θα σας το πώ αλλά οι φιλελεύθερες προτάσεις στην οικονομία και κοινωνία πνέουν τα λοίσθια μόνο στην φαντασία σας.
Βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον το σχολιό σας ότι απλώς 'δεν έχει βρεθεί το διάδοχο μοντέλο'. Καλό είναι την επόμενη φορά που θα σχολιάσετε να έχετε κάποιο βιώσιμο εναλλάκτικό μοντέλο, διότι γίνεται πολύ προβληματικός ένας διάλογος όπου κάποιος κάνει κριτική στις προτάσεις κάποιου αλλά δεν έχει καμία ρεαλιστική εφαρμόσιμη εναλλακτική πρόταση.

@κκ. Καψή, Μπεγλέρη,Πετρόπουλο, Κ.Σ.
Σίγουρα μια κρίση μπορεί να αποδειχθεί καθαρτική και μια νέα αφετηρία.
Κατα την γνώμη μου όμως για να μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι θα πρέπει να υπάρχει γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη πραγματικών μεταρρυθμιστικών και φιλελεύθερων ιδεών και αυτή την στιγμή είμαστε στο ξεκίνημα της αποδαιμονοποίησης του φιλελευθερισμού.
Επίσης κατα την γνώμη μου όταν αδυνατίζει πολύ η οικονομία αδυνατίζει πολύ και η γεωπολιτική θέση της χώρας. Γι'αυτό και δεν θα ήθελα να φτάσουμε σε αυτό το χαμηλό σημείο γιατί θα έχουμε απρόβλεπτες συνέπειες.

@ Sokratis
Περιγράφετε τον πιο σίγουρο τρόπο για να παγώσει η οικονομία.

ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΑΛΛΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΔΟΥΜΕ