Ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο το σχέδιο Καλλικράτης με το οποίο αλλάζει ο διοικητικός χάρτης της χώρας. Πιο συγκεκριμένα, οι δήμοι από 1.034 που ήταν σήμερα μειώνονται σε 325, και οι δημοτικές επιχειρήσεις από έξη χιλιάδες σε δύο χιλιάδες. Με τον νέο νόμο καταργούνται οι Νομαρχίες και αντικαθίστανται από 13 αιρετές Περιφέρειες στις οποίες δίνονται σημαντικές νέες αρμοδιότητες σχετικές με την περιφερειακή ανάπτυξη και την διαχείριση των περιφερειακών προγραμμάτων του ΕΣΠΑ. Επίσης, ο νέος νόμος θέτει όρια στον δανεισμό και τις προσλήψεις προσωπικού των δήμων και προβλέπει, για όσους δήμους αποκτούν οικονομικά προβλήματα, την υπαγωγή τους σε ειδικό πρόγραμμα εξυγίανσης. Τέλος, ο νέος αυτός  νόμος περιλαμβάνεται στη δέσμη μέτρων που συμφωνήθηκαν πρόσφατα με το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ως προϋπόθεση για την ομαλή ροή των χρηματοδοτήσεων των δανειακών αναγκών της χώρας για τα επόμενα χρόνια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί θετικές τις βασικές ρυθμίσεις του νέου νόμου και αναγκαία τη σωστή εφαρμογή του. Φανερώνει όμως έλλειψη ευθύνης, στη κρίσιμη σημερινή συγκυρία, η επίκληση των υπαρκτών ασαφειών, ή και υστεροβουλιών, του νέου νόμου μόνο και μόνο για να θεμελιωθεί ένας στείρος και, εξίσου υστερόβουλος, καταγγελτικός λόγος. Ιδίως μάλιστα όταν αυτή η έλλειψη ευθύνης εκδηλώνεται από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Βουλής, που ως νέος «Μαυρογιαλούρος», άφησε το Προεδρείο του Κοινοβουλίου για να υπερασπιστεί από το βήμα τα τοπικιστικά αιτήματα του χωριού του...

Οι πολίτες της Ευρώπης θέτουν επιτακτικά τα ακόλουθα ερωτήματα: ποιοι είμαστε; ποιοι είναι οι στόχοι μας; πώς θα ξεπεραστεί η κρίση; τι μέσα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε για να βγούμε από το τέλμα;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι όλα τα πολιτικά κόμματα οφείλουν απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, ιδιαίτερα μάλιστα ενόψει των ευρωεκλογών, και καταθέτει στην κρίση του εκλογικού σώματος την παρούσα, δική της, συνεισφορά.

Ποιοι είμαστε;

Κοινή Ευρωπαϊκή μας ταυτότητα οι αξίες του Διαφωτισμού.

Το ζήτημα της ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν περίπου λυμένο στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, την περίοδο δηλαδή που τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν δημοκρατίες σε αντίθεση με τον ολοκληρωτισμό των καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης. Όμως, η κατάρρευση του κομμουνισμού, οι διαδοχικές διευρύνσεις οι οποίες συμπεριέλαβαν χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, έθεσαν σε κρίση την Ευρωπαϊκή ταυτότητα και το υπάρχον θεσμικό της οικοδόμημα. Έθεσαν επίσης το ερώτημα μέχρι ποιο σημείο μπορούν να διευρυνθούν τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.