Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι, για τη σημερινή κατάσταση στην ελληνική γεωργία, φέρουν βαρύτατη ευθύνη οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που χρησιμοποίησαν αλόγιστα τους κοινοτικούς πόρους, όχι για την προώθηση της επιχειρηματικότητας και τον εκσυγχρονισμό της, αλλά για την εξυπηρέτηση των κομματικών πελατειών τους στην ύπαιθρο. Η πολιτική των τελευταίων δεκαετιών αποσύνδεσε τη γεωργική παραγωγή από την αγορά και διοχέτευσε τις κοινοτικές επιδοτήσεις στη κατανάλωση διαλύοντας, έτσι, τον κοινωνικό ιστό της ελληνικής επαρχίας, καταστρέφοντας το περιβάλλον και στερώντας τον καταναλωτή από φτηνά και ποιοτικά αγροτικά προϊόντα.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, είχε αναφέρει στην προηγούμενη ανακοίνωσή της ότι «ο δρόμος προς την άβυσσο είναι ανοικτός». Μόλις λίγες εβδομάδες μετά, δημοσιεύονται στοιχεία που πιθανολογούν καταστροφικές εξελίξεις για την Ελλάδα και τους πολίτες της και οι οποίες θα θεωρούνταν αδιανόητες ένα χρόνο πριν.

Ποιο συγκεκριμένα, άρθρο στους «Financial Τimes» βεβαιώνει ότι θα αντιμετωπίσει νομισματική κρίση κάθε χώρα που, στα πλαίσια μιας εξωτερικά εισαγόμενης δημοσιονομικής πειθαρχίας, υιοθετεί μια σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία με την οποία έρχονται σε αντίθεση οι εγχώριες πολιτικές της. Αυτό, επισημαίνει το άρθρο, συνέβη στην Αργεντινή που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πρόσδεση του νομίσματός της με το δολάριο, και αυτό προβλέπει να συμβεί και στην Ελλάδα η οποία θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το ευρώ σε δύο-τρία χρόνια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία ιδρύθηκε από απλούς πολίτες, ως αντίδραση στην διαφαινόμενη πολλαπλή χρεωκοπία της χώρας. Μια χρεοκοπία, που γίνεται χρόνο με το χρόνο όχι απλά πιθανή, αλλά ορατή.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, κατέθεσε στην ίδρυσή της, στα χρόνια που ακολούθησαν και σε όλη τη διάρκεια του 2009, προτάσεις που αν είχαν γίνει αποδεκτές θα έδιναν ελπίδες για να αποφύγει η χώρα το σημερινό αδιέξοδο. Προτάσεις βασισμένες στην διεθνή εμπειρία, αλλά με ένα ισχυρό ιδεολογικό συνεκτικό δεσμό.

Στη διάρκεια του 2009, και πιο συγκεκριμένα από τις 29 Ιανουαρίου 2009, η Φιλελεύθερη Συμμαχία εγκαλούσε στην υλοποίηση των προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που ζητούσε από την Ελλάδα δημοσιονομική σταθεροποίηση, φορολογική μεταρρύθμιση, μείωση του χρέους, αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος, αύξηση του ανταγωνισμού στον τομέα των υπηρεσιών, απλούστευση του κανονιστικού περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις, μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση με αποτελεσματικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, τον εκσυγχρονισμό της εργατικής νομοθεσίας στο πλαίσιο μιας συνολικής προσέγγισης για την ευελιξία και την ασφάλεια (flexicurity) και την επιτάχυνση της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση, κυρίως των νέων, στην εργασία.

Τίποτα από αυτά δεν υλοποιήθηκε, καθώς δεν ήταν στις προτεραιότητες ενδιαφέροντος της κυβέρνησης, της αντιπολίτευσης, των ΜΜΕ και της κοινής γνώμης, και έτσι το 2009 αποτέλεσε άλλον έναν χαμένο χρόνο για τη χώρα και τους πολίτες της.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καταθέτει τις προτάσεις της για την καταπολέμηση της διαφθοράς ενόψει της σύγκλησης του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κάρολο Παπούλια σχετικά με το ζήτημα αυτό.  

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Διαφάνειας η Ελλάδα, από 36η στον διεθνή δείκτη διαφθοράς το 1999, έχει βρεθεί σήμερα να μοιράζεται την 71η θέση μαζί με την Ρουμανία και την Βουλγαρία. Ποιο συγκεκριμένα, στη διάρκεια της –δεύτερης- κυβέρνησης Σημίτη, η Ελλάδα έπεσε από την 36η στη 49η θέση, δηλαδή χειροτέρεψε 13 θέσεις, ενώ η κυβέρνηση Καραμανλή ξεπέρασε κατά πολύ τις «επιδόσεις» της κυβέρνησης Σημίτη στον τομέα αυτό ρίχνοντας τη θέση της Ελλάδας από την 49η στη 71η θέση, δηλαδή 22 θέσεις ποιο κάτω στον διεθνή δείκτη διαφθοράς...

Με καταγεγραμμένες αυτές τις «επιδόσεις» των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας τίθεται εύλογο ερώτημα για το αν μπορούν να δώσουν λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα αυτοί που το δημιούργησαν και το διόγκωσαν. Παρόλα αυτά, η Φιλελεύθερη Συμμαχία θέτει στην κρίση των πολιτών τις προτάσεις της για την πρόληψη και καταπολέμηση της διαφθοράς που συνδέονται άμεσα με την ανανέωση του πολιτικού συστήματος, την μείωση του κράτους και τον εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης. 

Τα μέτρα που προτείνονται παρακάτω βασίζονται στη διεθνή εμπειρία και στα σχετικά διεθνή στάνταρντς και αποτελούν, ως συνολική πρόταση, τη μόνη αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος της διαφθοράς στην Ελλάδα.