Χαιρετισμός του παλαίμαχου αγωνιστή του φιλελευθερισμού κ. Μάρκου Δραγούμη

18  Οκτωβρίου 2008

Φίλοι μου γειά σας από το Λονδίνο

            Θα βρείτε πολλούς συμπατριώτες μας να δηλώνουν φιλεύσπλαχνοι, φιλοπρόοδοι και φιλοπάτριδες αλλά πολύ λιγώτερους να αυτοχαρακτηρίζονται φιλελεύθεροι. Ο λόγος είναι, φίλοι μου, ότι  ο όρος έχει διαβληθεί από μια παράταξη που τον έχει ταυτίσει με την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, την απληστία και γενικώς την αδιαφορία για τον συνάνθρωπο. Οι παλαιοημερολογίτες αυτοί της πολιτικής έχουν μάλιστα  κολλήσει το πρόθεμα νεο... στη λέξη χωρίς κανένα λόγο. Δεν υπάρχει νεο-φιλελευθερισμός διότι απλούστατα ο φιλελευθερισμός δεν είναι δόγμα, δεν παλιώνει ποτέ, εξελίσσεται διαρκώς, προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες, επινοεί διαρκώς νέες λύσεις στα νέα προβλήματα που γεννά η ασταμάτητη ανθρώπινη πρόοδος.

            «Το πρωτείο του ατόμου που ευαγγελίζεσθε» μας λένε οι αντίπαλοί μας «είναι το λάβαρο του εγωϊσμού σας, δείχνει το μίσος σας για την κοινότητα, για τον λαό και την πατρίδα». Πρόκειται για ηθελημένη σύγχιση. Αυτοί που τα λένε αυτά προωθούν λυσσαλέα το πρωτείο του δικού τους ατόμου εις βάρος όλων των άλλων. Επιδιώκουν διορισμούς, προαγωγές, αύξηση αποδοχών, μέσα από δρόμους σκολιούς, ρουσφέτια, εκβιασμούς και επαίσχυντες συναλλαγές κάθε είδους. Επιδιώκουν υλικά ωφέλη για υπηρεσίες και αγαθά που δεν παρέχουν, επιδιώκουν την τρυφηλή διαβίωση εις βάρος των φορολογουμένων και συνδικαλίζονται μετά μανίας για να πνίξουν στη γένεσή της κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης. Φοβούνται, μισούν, εξορκίζουν και καταργούν όπου  μπορούν τον ανταγωνισμό. Η ιδέα μιας κοινωνίας βασισμένης στα δικαιώματα του ατόμου, του κάθε ατόμου, μιας πολιτείας αξιοκρατικής που εγγυάται ισότητα ευκαιρών για όλους και  προσφέρει στον καθένα ασφάλεια δικαίου στην πράξη και όχι μόνο στα χαρτιά, τους απωθεί διότι σε μιά τέτοια πολιτεία μπορούν να δούν προκοπή μόνο με τη δουλειά τους και με την αξία τους.

            Φίλοι μου, πρόπλασμα μιας τέτοιας κοινωνίας είστε εσείς, η ’Φιλελεύθερη Συμμαχία΄ . Εύχομαι το Συνέδριό σας να πάει καλά, εύχομαι να μπορέσετε σύντομα να διαδόσετε στα πέρατα της χώρας τις τόσο συκοφαντημένες σήμερα φιλελεύθερες αρχές  εδραιώνοντας το πρωτείο του ατόμου ως την ύψιστη αξία στη συγχρονη Ελλάδα. Ζητώντας συγγνώμη από τον εθνικό μας ποιητή επιτρέψτε μου να τελειώσω αυτόν το σύντομο χαιρετισμό στο συνέδριό σας με το παρακάτω, κάπως απλοϊκό, τετράστιχο εμπνευσμένο από τον τόσο επίκαιρο πάντα ‘Υμνο στην Ελευθερία’

Κι’ακαρτέρει, κι’ακαρτέρει

 Φιλελελεύθερη λαλιά

 Ηρθε η ώρα χέρι-χέρι

 Να τραβήξουμε μπροστά